Wat een klein meisje, 9 maanden gegroeid in mama's buik, en nu is ze er. We mogen haar leren kennen en voor haar zorgen, dat is een heel bijzonder gevoel. Zo klein maar zo'n grote verandering. Nu zijn we nooit meer samen maar voor altijd met z'n drieën. En mogen we haar de wereld laten zien.
Je wereld staat van het ene op het andere moment op zijn kop. Je hebt iets moois gekregen. En het is onwerkelijk dat het in jouw buik heeft gezeten. Je hebt er zelf goed je best voor gedaan. Maar alle pijnlijke, vervelende momenten zijn vergeten als hij op mijn buik ligt — een mooier wonder bestaat er niet
