Wat een geweldig gevoel is het als je kindje geboren is. Ik voelde me heel opgelucht en blij maar vooral ook ontroerd en trots. Trots op mezelf maar zeker ook trots op ons knappe kleine kereltje. Papa was vooral heel enthousiast, blij en trots.
De eerste nacht waren we al bezorgd om hem. Slaapt hij al? Ligt hij wel goed in zijn bedje? Is er niks aan de hand? Maar als je dan gaat kijken en ziet hoe tevreden hij erbij ligt is de bezorgdheid weer een stuk minder. Hij is volledig afhankelijk van ons daarom doe je alles en heb je alles voor hem over.
Heel je dagritme is ook anders alles draait om hem en je moet je eigen draai daar nog in vinden maar week na week lukt dat steeds beter. En een goede planning doet ook wonderen vooral als je weg moet, je stapt niet mee zomaar snel de deur uit.
Maar het ouderschap is vooral heel mooi en leuk vooral als je ziet dat hij iedere dag iets nieuws leert.
Hij was onze wens, ons wondertje en nu onze mooie werkelijkheid!
