Een alledaagse tweet van Simone de Geus: ‘Wie kan mij helpen: ben op zoek naar een baby die vandaag is geboren, 19-08, voor fotoproject. Rt please!’ Er wordt niet gesmokkeld. Van elke dag in 2012 moet er een baby geportretteerd worden. En lukt het echt niet ouders te vinden die bereid zijn mee te werken, dan zoekt ze de volgende dag verder naar een baby. Want de regel is: binnen 24 uur. ‘ Simone de Geus: ‘Ongewassen graag. Baby’s worden over het algemeen pas de dag na de geboorte gewassen dus de tijdslimiet is vanwege de puurheid van het beeld. Pasgeboren betekent voor mij met eventueel bloed en huidsmeer. Of als ze te laat zijn geboren met uitgedroogde en vellerige vingertjes. Bovendien herken je kersverse baby’s aan hun lange achterhoofd; je ziet nog goed dat ze de weg door het geboortekanaal hebben afgelegd. Dat rauwe en aardse vind ik mooi. De meeste baby’s heb ik 3 tot 5 uur na de geboorte gefotografeerd. Vaak lag moeder nog in bed en dus zie je de handen van de vaders. Keizersnedes zijn het makkelijkst. Dan kun je je foto gewoon inplannen. Maar meestal is het inspringen op de situatie. Ik heb mijn eigen kinderen al op de vreemdste plekken neergezet als ik plots kon fotograferen.’
Waarom dit fotoproject? De Geus: ‘Omdat dit jaar volgens de Maya’s het jaar van de verandering is. Ik wil in beeld brengen wat voor veel mensen de grootste verandering is in hun leven: het krijgen van een kind. We vragen mensen ook hun gevoel van verandering op te schrijven. We willen de foto’s met die verhalen erbij bundelen in een boek. We zoeken nog een uitgever.’ Simone de Geus ‘krijgt’ haar baby’s via verloskundige Gemy Scheffers, die ook Simone’s jongste, zoon Pepijn, ter wereld bracht. Zonder Gemy zou het project moeilijk worden: ze belt vaak met aanstaande ouders en maakt ook wel eens een foto als Simone het zelf onmogelijk redt. Kraamzorg Thebe en de verloskundige afdeling van het Twee Steden Ziekenhuis in Tilburg werken ook mee: elke moeder die bij de verloskundige komt of op het punt staat te bevallen krijgt de vraag: ‘Mogen wij je baby fotograferen, liefst bloot?’ In het begin was het lastig om mensen te bewegen mee te doen. ‘Er komt ook best wat bij kijken. Baby’s zetten het vaak op een krijsen door de kou en jongetjes laten rillend hun plas lopen. Vaders die een eerste krijgen, zijn vaak wat stuntelig met een blote baby. Moeders kijken bezorgd toe.’ Inmiddels is het als een lopend vuurtje door Brabant gegaan. Doe je mee, dan krijg je een foto en dat wilde uiteindelijk iedereen wel.
Bijzonder vindt Simone dat ze een zes weken te vroeg geboren jongetje mocht fotograferen. ‘Een baby die werd geboren na acht miskramen. Deze mensen waren zo blij dat het dit keer was gelukt, ze hebben zelf gebeld of ik wilde komen. Dit kindje was wel heel klein. De moeder ziek. En toch is het gelukt. Eén keer lukte het écht niet een portret te maken: er is geen baby van 1 juni. ‘Dan pak je er toch een van de volgende dag,’ werd mij aangeraden. Maar ik ben standvastig. Smokkel uitgesloten.’
